kayliara

Μια Ελληνίδα φοιτήτρια εξομολογείται πώς η συγκατοίκηση "σkότωσε" την επιθυμiα της να προσφέρει η ίδια απόλαuση στον εαυτό της. Τα δύο πρώτα χρόνια ζούσα με το αγόρι μου. Ήμασταν μαζί στο Λύκειο, σχεδιάζαμε να περάσουμε στην ίδια πόλη, τα καταφέραμε, νοικιάσαμε μαζί. Όπως όμως κάθε  εφηβικός έpωτας  που παρατείνεται περισσότερο από όσο αρμόζει, έτσι και ο δικός μας πέρασε μια για πάντα στην αιωνιότητα. Αυτό σήμαινε ότι και εγώ έπρεπε να περάσω έξω από το  διαμέρισμα . Εντάξει, το γράφω κάπως πιο μελοδραματικό απ’ ό,τι ήταν στην πραγματικότητα, η ουσία όμως ήταν ότι θα έπρεπε να έβρισκα μία  συγκάτοικο . Αυτό ήταν εύκολο γιατί είχα ήδη κάνει την πρώτη μου κολλητή, τη  Μαρία , που συμπτωματικά την ίδια διαβάστε την συνέχεια εδώ